Wat ben je laat!

11-04-2021

“Ik ga door, ook al heb ik niet lang meer.” Meneer is ongeneeslijk ziek en fysiek wordt het merkbaar minder. Tussen zijn oren is hij echter nog messscherp en duidelijk in wat hij wil. “Oh, en graag nog een kopje koffie. Met vier schepjes Nescafé, lekker én goed voor de stoelgang.” Even later sta ik buiten, klaar om naar de volgende cliënt te gaan. Geen tijd om na te denken. Een zieke collega, dus mijn route is met twee cliënten en ruim een uur uitgebreid.

Lees verder

Waterballet

06-04-2021

“Mien! Geef Jan effe een plastic zakkie! Voor z'n zadel, anders wordt z'n kont straks nat!” Tweede paasdag, mijn laatste van drie ochtenddiensten. Het regent, hagelt en waait. Maar goed nieuws, het zakje heb ik niet nodig gehad, ik ben droog gebleven. Zaterdag niet. Op mijn eerste adres mocht ik een cliënt helpen met douchen. Bij binnenkomst stond mevrouw al startklaar in de badkamer.

Lees verder

Oh, de melk is op

31-03-2021

“Hé Jan, je moet me echt even helpen, ik weet het niet meer...” Het is even voorbij half acht, meneer heeft zich gewassen en aangekleed. Nu staat hij voor me. Ik kijk: overhemd, broek, schoenen... Hé, zijn bretels ontbreken. Of nee, ze zitten onder zijn overhemd. Duidelijk voorbeeld van de verkeerde volgorde. We doen een paar stappen terug. Overhemd uit, bretels omlaag. En weer vooruit. Overhemd aan én in de broek, bretels omhoog. Zo goed? Nee, zijn trui moet er nog overheen.

Lees verder

Hoe heet nou toch die zanger...

22-03-2021

“Ik werkte op kantoor, bij een rederij. We mochten, als bedrijfsuitje, meevaren met een schip dat uit Zuid-Amerika kwam en van Rotterdam naar Hamburg ging. Zo heb ik mijn man ontmoet, hij was stuurman op dat schip. In Hamburg wilde hij ons niet alleen de stad in laten gaan. Te gevaarlijk voor vrouwen alleen. Hij ging mee en zo is het gekomen.” Ze lacht bij de herinnering. “Kijk, dat is 'm.”

Lees verder

Ja, natuurlijk, vriendin!

19-03-2021

“Bedankt vriend, want zo mag ik je toch wel noemen na vandaag?” Met een vragende blik kijkt mevrouw me aan. Een half uurtje eerder zat ze op de rand van haar bed en probeerde zonder mijn hulp op te staan. Niet verstandig, ik zag het uit mijn ooghoeken gebeuren. Ze kwam aarzelend overeind en deed, haar evenwicht verliezend, een paar stappen achterwaarts. Ik zag het gebeuren, maar kon onmogelijk op tijd bij haar zijn. Gelukkig bracht haar nachtkastje redding.

Lees verder

Kijk waar ik nu lig...

15-03-2021

“Ja, dat zeg ik ook altijd. Je moet kijken naar wat je hebt gedaan.” Een mooi leven, daar is meneer het helemaal mee eens. “Ik heb in de haven van Amsterdam gewerkt, geweldig! Toen ik daar begon ging ik 30 gulden per week meer verdienen, een enorm bedrag in die tijd.” Zijn vrouw knikt en zet een kopje koffie voor me neer. “Zwart toch? Dat wist ik nog van de vorige keer.” Koffie. Je hebt er in de thuiszorg zelden tijd voor, maar deze kon ik echt niet weigeren.

Lees verder

Wat gaan we doen, lekker douchen?

12-03-2021

“En de M is van Maria. Die had in die tijd iedereen.” Een leuke vrouw, ondeugend grappig. ACM, dat zijn haar voorletters. Ik mocht haar vanochtend helpen met douchen en aankleden. Door een man gewassen worden, ze vond het een bijzondere ervaring. “Kom je morgen weer?” Die vraag heb ik met nee beantwoord. Maar maandag wel! De thuiszorg, fijn om weer terug te zijn. Cliënten zijn vrijer in hun eigen omgeving, meer op hun gemak.

Lees verder

Zeg maar Dirk

04-03-2021

“Jan? Goeiemorgen. We hebben een zieke, kan jij vandaag alleen een route doen?” Vrijdag de 26ste was mijn laatste dienst op de afdeling PG van Rijn en Vliet. Met als afscheid een bos bloemen van mijn collega's en twee flessen wijn van teammanager Fred. Nogmaals bedankt, erg leuk! Vandaag was alweer mijn derde dag bij thuiszorgteam Lage Mors. Drie dagen meelopen met collega's, de wijk leren kennen én de clienten, dat was het idee. Tot vandaag, onverwacht mijn eerste dienst alleen.

Lees verder
Oudere berichten  Nieuwere berichten