Drie bakken rookw...

01-03-2022

“Jan, weet jij hoe de fiets werkt?” De stem komt van schuin achter me en onderbreekt waar ik op dat moment mee bezig ben. Even maar. Huh? Nee. Ik heb de fiets wel zien staan, maar geen idee hoe dat ding werkt én iets anders vraagt mijn volledige aandacht. De hoog opgestapelde kar met levensmiddelen is een kwartier eerder bezorgd. Nu is het aan mij - als medewerker wonen & welzijn tijdens mijn tweede dienst alleen - de lading te controleren en over het magazijn te verspreiden...

Lees verder

Zeven paar sokken

17-02-2022

“Ik heb altijd gezegd, zo wil ik niet oud worden. Nu hoop ik er toch nog een paar jaartjes aan vast te knopen. Beter wordt het niet, maar ik geniet van de mensen om mij heen. Euthanasie kan altijd nog. Later, als mijn kwaliteit van leven nog minder wordt.” Ik knik begrijpend en breng even later een glas appelsap naar mijnheer. Ook ouderen hebben levenslust. Minder uitbundig, maar toch. Zoals de creatieve mevrouw die medebewoners, collega's en bezoekers schetst.

Lees verder

Oh, mag ik er weer uit?

13-02-2022

Afgelopen week werden de bewoners van de afdeling revalidatie geplaagd door waarschijnlijk het norovirus. De klachten: braken en diarree. Om verdere verspreiding van het virus te voorkomen moesten bewoners met klachten op hun kamer blijven en de andere bewoners op de afdeling. Tot donderdagmiddag. Alle bewoners waren klachtenvrij en het sein ging op groen. Vrijheid!

Lees verder

Heb je zijn sukadelapje gepureerd?

04-02-2022

“En hier liggen de koekjes.” Afgelopen woensdag 1 februari ben ik gestart als medewerker wonen & welzijn op de afdeling revalidatie van verpleeghuis Bornholm. Revalidatie, dat trok mijn aandacht. Anders dan bij Libertas Leiden, waar ik als Helpende Plus met thuiszorg, somatiek en pg heb kennisgemaakt. Maar een medewerker wonen & welzijn, wat doet die precies... Dat heeft collega Roy mij de afgelopen twee diensten haarfijn uitgelegd.

Lees verder

Op mijn pad...

21-08-2021

“En nu Jan, wat ga je hierna doen?” Tot eind juli heb ik met veel plezier als Helpende Plus voor zorgorganisatie Libertas Leiden gewerkt. Acht maanden thuiszorg en vier maanden intramuraal. Een bijzondere ervaring, veel geleerd en mooi om voor mensen van waarde te kunnen zijn. Mijn volgende job? Geen idee, er komt vast weer een volgend avontuur op mijn pad... Heb je de gouden tip? Laat het me gerust weten. En ik ga natuurlijk door met schrijven. Graag over mensen, want zij maken het verschil.

Verstrikt in de spaken

15-06-2021

“Heb je nog tijd voor een kort verhaal?” Ik twijfel, voor Dirk is kort een relatief begrip. Maar zijn lach belooft veel, dus oké. “Ik ben vandaag met mijn scootmobiel en een vrouwelijke metgezel naar de Morspoort geweest. Daar hebben we op een terrasje iets gegeten en gedronken. Heerlijk! Lekker in het zonnetje!” Dirk lacht van oor tot oor. Mooi om te zien, in een eerder verhaal heb ik hem minder zonnig geportretteerd. “Ik ga door, ook al heb ik niet lang meer”, waren ongeveer zijn woorden.

Lees verder

Geen dag is hetzelfde...

12-06-2021

“Nee joh! Een beetje artrose, maar daar moet je niet over zeuren. Het gaat toch niet over, jammer dan.” Joke is mijn collega en werkt nu anderhalf jaar bij team Lage Mors van Libertas Leiden. Daarvoor? “Ook in de zorg, m'n hele leven. Stichting Steinmetz, Swetterhage, altijd hier in de omgeving. En Fokus Wonen, dat was heel leuk. Mensen van alle leeftijden met een fysieke beperking. Die mensen wonen zelfstandig en hebben een leven zoals iedereen. Ze werken, gaan naar de kroeg, enz.”

Lees verder

Heb je tijd voor een bakkie?

31-05-2021

“Je bent te laat!” gromt een notoire mopperpot als ik vijf minuten te laat binnenkom. Mijn antwoord - ik ben laat, de planning is slechts een indicatie - heeft niet het gewenste resultaat. Mopperen, ik begrijp het wel. Oud worden, van anderen afhankelijk zijn, is geen feestje en voor sommigen moeilijk te accepteren. Even diep ademhalen en vooruit met de geit. Wassen, aankleden en tot ziens. Fijne dag en tot de volgende keer!

Lees verder
Oudere berichten  Nieuwere berichten