Zal ik de tong fileren?

10-09-2019

Spletsj! Net voordat ik onder de parasol duik stroomt er een klein watervalletje op m'n hoofd en over mijn bril. Even gedesoriënteerd sta ik met een vol dienblad op het terras van Kraantje Lek. Het regent, pijpenstelen! Binnen zijn alle tafels bezet, de meeste gasten zijn van buiten naar binnen gestormd. Alleen de geluksvogels met een tafel onder één van de vier grote parasols blijven zitten, lekker droog.

Twee regenbogen

Even later stopt het met regenen. Hollands weer, zelfs de zon is terug. “Kijk, twee regenbogen” zegt een vader tegen zijn zoontje. En inderdaad, mooi. Het blijft tot laat in de middag druk op het terras en daarna komen de gasten voor het diner. Rond half zeven zijn alle tafels bezet, met een grote groep aan tafel 11. In de keuken wordt hard gewerkt en Leon springt even bij. “Zal ik de tong fileren?”

Leon is gebleven

Hij is van alle markten thuis en met dertig dienstjaren een bekend gezicht. Kraantje Lek is van eigenaar veranderd, Leon is gebleven. Zo'n twintig uur per week. Het is wennen: een ander computersysteem, andere collega's, een andere koffiemachine. Voor Leon geen reden tot paniek. Hij doet z'n ding, heeft overzicht. Na de middagdrukte en voor het diner zie ik hem achter op het buitenterras met brood strooien.

Een rustmomentje

“Voor de roodborstjes, die komen iedere herfst terug.” Een rustmomentje, om daarna weer volop gas te geven. Best bijzonder, mijn collega's bij Kraantje Lek. Het is een mix. Van jong en oud, van ervaren en onervaren, van mensen die eerst bij het Wapen van Kennemerland hebben gewerkt of voor de vorige eigenaar van Kraantje Lek. Nu, na twee maanden begint het steeds meer een team te worden. Mooi om te zien.

Vuile glazen

Belangrijk, want werken in de horeca betekent samenwerken, stilstaan is er nauwelijks bij. “Jan, kan jij nog even koffielepeltjes scoren?. Ik ben er bijna doorheen.” Natuurlijk Tim. Hé, de bar staat vol met vuile glazen. De vaatwasser inruimen, schone glazen terugzetten. En weer door. Met dienbladen lopen, bestellingen opnemen, tafels afruimen, even een doekje erover. Het belletje van de keuken gaat, daar staat iets klaar. “Jeroen, zijn dit de pannenkoeken voor tafel 7?”

Black Angus burgers

Bestek mee. Poedersuiker, stroop. “Eet smakelijk, verder alles naar wens?” Aan tafel 12 zie ik iemand een foto van zijn nagerecht nemen. Vanille ijs met advocaat & boerenjongens. En inderdaad, het ziet er geweldig uit. Tafel 10 is toe aan het hoofdgerecht. Een klik in het computersysteem en in de keuken verschijnen de gerechten op het scherm: Een rib-eye, twee Black Angus burgers en een saté kippendijen.