Wondverzorging, dat vind ik het leukst

04-05-2021

“Kijk, m'n gordijnen hangen er nog.” Ik ben klaar bij een cliënt en hé, daar staat collega Roos aan de overkant van de straat. Tijd voor een praatje. De zon schijnt, we nemen even tijd voor een korte pauze. “Ik heb tot m'n dertiende in Lage Mors gewoond, in dat huis.” Roos wijst en inderdaad, de gordijnen hangen er nog. Niet lang meer, dan maakt het huis plaats voor een nieuwbouwwoning. Roos woont inmiddels op een andere plek in Leiden en binnenkort verhuist ze naar Katwijk.

best pittig

“Ik had liever in Leiden gebleven, maar in Katwijk hebben we straks een huis met een tuin. Voor de kippen én voor onze motoren. Een Honda Nighthawk, mijn vriend heeft er ook een.” Roos lacht, ze oogt gelukkig. “Ik werk nu vijf jaar bij Libertas Leiden in de zorg. Het eerste jaar van de opleiding Verzorgende niveau 4 heb ik zelf betaald, die ben ik nog aan 't afbetalen. BOL, overdag naar school of stagelopen en 's avonds werken. Best pittig, ik woonde toen al op mijzelf.” Het tweede jaar ben ik BBL gaan werken bij Libertas, zij hebben de verdere opleiding betaald.

mensen helpen én veel buiten

Inmiddels is Roos 28 en een ervaren kracht. “Ik ben ooit begonnen aan een Mbo-opleiding maatschappelijke zorg. Werken op een zorgboerderij, dat zag ik als mijn toekomst. Maar helaas, daar is bijna geen werk in te vinden. Thuiszorg is een goede vervanging, mensen helpen én veel buiten.” Genoeg gekletst, aan 't werk. Ik op de fiets en Roos op haar snorfiets. Die heeft ze gekocht voor als ze straks in Katwijk woont. “Die afstand is te groot om iedere dag te fietsen.” Een paar dagen later - om kwart over zeven 's ochtends - zie ik Roos weer.

ook dat is thuiszorg

Zij achter de computer en ik kom net binnen. “Hoi Jan! We treffen het niet, een collega heeft zich ziekgemeld. Kan jij een paar cliënten overnemen?” Wat moet dat moet, ook dat is thuiszorg. Roos is dagoudste en in de loop van de ochtend hebben we nog twee keer telefonisch contact. Cliënten op mijn route hebben haar gebeld, vragen waar we blijven... Bij de eerste loop ik op hetzelfde moment binnen en de tweede moet nog vijf minuten wachten.

zonder mopperen

Terug op kantoor, na mijn laatste cliënt, is Roos daar ook. Ik ben klaar, zij moet nog een paar uur door. “Nog een paar cliënten, wondverzorging, dat vind ik het leukst van mijn werk. En het contact met mensen. Daarna terug naar kantoor, voor de administratie.” Zonder mopperen, ze vertelt het met een lach. De zorgboerderij? “Daar ga ik nog regelmatig langs. Koffiedrinken, bijpraten en een beetje helpen. Leuk, maar mijn toekomst ligt in de zorg. Misschien nog een Hbo V-opleiding of specialiseren...”

Meer verhalen over Libertas Leiden

Schooljuf, dat was haar droombaan

19-04-2021

Hé Jan, m'n les is nog twee tellen bezig, is het goed als ik je zo terugbel?” Martine is mijn collega bij team Lage Mors én wijkverpleegkundige in opleiding. Ik heb haar een paar keer kort gesproken. Sommige collega's ken ik zelfs alleen van naam. Dat brengt thuiszorg met zich mee, je gaat alleen op pad en draait steeds andere diensten. Collega's zie je even op kantoor voor het begin van de ochtenddienst, soms onderweg of tijdens de online teambespreking. 

Lees verder

Wat ben je laat!

11-04-2021

“Ik ga door, ook al heb ik niet lang meer.” Meneer is ongeneeslijk ziek en fysiek wordt het merkbaar minder. Tussen zijn oren is hij echter nog messscherp en duidelijk in wat hij wil. “Oh, en graag nog een kopje koffie. Met vier schepjes Nescafé, lekker én goed voor de stoelgang.” Even later sta ik buiten, klaar om naar de volgende cliënt te gaan. Geen tijd om na te denken. Een zieke collega, dus mijn route is met twee cliënten en ruim een uur uitgebreid.

Lees verder

Waterballet

06-04-2021

“Mien! Geef Jan effe een plastic zakkie! Voor z'n zadel, anders wordt z'n kont straks nat!” Tweede paasdag, mijn laatste van drie ochtenddiensten. Het regent, hagelt en waait. Maar goed nieuws, het zakje heb ik niet nodig gehad, ik ben droog gebleven. Zaterdag niet. Op mijn eerste adres mocht ik een cliënt helpen met douchen. Bij binnenkomst stond mevrouw al startklaar in de badkamer.

Lees verder

Oh, de melk is op

31-03-2021

“Hé Jan, je moet me echt even helpen, ik weet het niet meer...” Het is even voorbij half acht, meneer heeft zich gewassen en aangekleed. Nu staat hij voor me. Ik kijk: overhemd, broek, schoenen... Hé, zijn bretels ontbreken. Of nee, ze zitten onder zijn overhemd. Duidelijk voorbeeld van de verkeerde volgorde. We doen een paar stappen terug. Overhemd uit, bretels omlaag. En weer vooruit. Overhemd aan én in de broek, bretels omhoog. Zo goed? Nee, zijn trui moet er nog overheen.

Lees verder

Hoe heet nou toch die zanger...

22-03-2021

“Ik werkte op kantoor, bij een rederij. We mochten, als bedrijfsuitje, meevaren met een schip dat uit Zuid-Amerika kwam en van Rotterdam naar Hamburg ging. Zo heb ik mijn man ontmoet, hij was stuurman op dat schip. In Hamburg wilde hij ons niet alleen de stad in laten gaan. Te gevaarlijk voor vrouwen alleen. Hij ging mee en zo is het gekomen.” Ze lacht bij de herinnering. “Kijk, dat is 'm.”

Lees verder