We zijn er graag vroeg bij

13-10-2020

“Het is heel mooi als het lukt om bij iemand in de belevingswereld te komen, in het nog denkende brein, dan heb je fantastische gesprekken. Over hoe iemand vroeger was en wat hij of zij allemaal heeft gedaan.” Wilrieke Wildeman is sinds een jaar casemanager dementie bij Libertas Leiden. Ik wil graag meer weten over haar functie, daarom hebben we na afloop van mijn ochtenddienst afgesproken in Het Gebouw, de thuisbasis van wijkteam centrum. We gaan beneden zitten, in het openbare gedeelte. Het is rustig, nu met corona. Tijdens de eerst coronagolf heeft Wilrieke vooral thuis gewerkt en nu weer.

ik bel heel wat af

“Zo lastig! Ik mis het contact met de thuiszorgteams en de cliënten. Ik bel heel wat af, maar je mist de - bij mensen met dementie juist zo belangrijke - non-verbale communicatie.” Communiceren, Wilrieke weet waar ze over praat. Ze heeft gewerkt als centralist (ambulance en brandweer), verpleegkundige in de psychiatrie en 10 jaar als adviseur informele zorg bij EVA. “Mantelzorgondersteuning, inzet van vrijwilligers én het begeleiden en scholen van beroepskrachten.” Aan haar huidige baan bij Libertas Leiden is Wilrieke een jaar geleden begonnen, samen met collega Laura Methorst.

spin in het web

“We zijn met z'n drieën, Marijke Verbiest doet dit werk al jaren. We hebben Leiden in drieën verdeeld. Mijn werkterrein is De Kooi, Centrum, Merenwijk en de Parelvissers. Ik heb heel bewust voor deze functie gekozen. Dementie is volksziekte nummer 1, dan is het mooi als je iets voor deze mensen en hun naasten kunt betekenen.” Als casemanager dementie is Wilrieke de spreekwoordelijke spin in het web. Huisartsen doen de verwijzing en cliënten kunnen kiezen voor een zorgorganisatie zoals Libertas. “We zijn er graag vroeg bij, als de cliënt zich nog prima kan redden. Dat geeft ons de kans om een band op te bouwen, dan kennen we elkaar als het minder gaat.”

toekomst en het levenseinde

“We blijven de client volgen, hebben contact met mantelzorgers. Als we het signaal krijgen dat er hulp nodig is, wordt er in overleg hulp ingeschakeld. Mijn netwerk van zorgverleners en hulporganisaties is uiterst belangrijk, daar heb ik het eerste jaar hard aan gewerkt. Dementie kent vele verschijningsvormen en ieder mens is anders. Maatwerk leveren, dat is wat deze baan waardevol maakt. Vaak hebben we het tijdens het eerste gesprek met een cliënt al over grote levensvragen. Hoe zie je de toekomst en het levenseinde? Heftig, maar vaak het begin van een intense relatie.”

mooi en ingewikkeld

Ik ben er een beetje stil van, denk na over wat Wilrieke mij zojuist heeft verteld. Vooral dat laatste, de grote levensvragen. De toekomst en het levenseinde, hoe zou ik dat zelf willen? Ik heb er de laatste tijd veel over nagedacht en gelezen. Ma van Hugo Borst en Beginnen over het Einde van Henk Blanken. Mooi en ingewikkeld. Ik ben er nog niet uit, gelukkig kan ík er nog 'even' over nadenken en Wilrieke heeft mij De wondere wereld van dementie van Bob Verbraeck en Anneke van der Plaats als boekentip gegeven.

Meer verhalen over Libertas Leiden

Laat de vrouwtjes maar komen!

24-10-2020

“Ik wil niet meer..., ik wil niet meer..., ik wil niet meer..., ik wil niet meer...” Als ik - met wegwerphandschoenen, mondkapje én een beslagen bril - bij meneer binnenkom zit hij onderuitgezakt op een eetkamerstoel. In zijn pyjama, ogen dicht en een ongecontroleerd bewegende rechterarm. Niet slapend, wel heel ver weg in zijn eigen wereld. Heftig, een aangrijpend beeld. Wassen, aankleden en medicatie verstrekken, dat is waar ik voor kom. Ik loop lawaai makend door het huis en verzamel.

Lees verder

Oh, zeg dat dan!

05-10-2020

“Wat zoeken we eigenlijk?” Ik moet echt moeite doen om niet in lachen uit te barsten. De nieuwe baxterrol, dat heb ik meneer ongeveer een half uur geleden verteld. Dementie is onvoorspelbaar, dus sinds die tijd heb ik het hele huis doorzocht. Koelkast plus vriesvak, het toilet, de prullenbak, alle kasten en kastjes, onder en in het bed, boven in de kledingkasten, de wasmand, echt overal heb ik gekeken. Op de voet gevolgd én geholpen door meneer.

Lees verder

Drie maanden salaris

29-09-2020

“Goedemorgen Jan! Kom binnen, wil je koffie, heb je er iets in?” Even geen thuiszorg, maar een dag meelopen met Tanja Ineke, bestuurder van Libertas Leiden. “Libertas is een zorgorganisatie van 700 mensen, een omvang die prima bij mij past!” Even later - tijdens het MT-overleg - blijkt waarom. De agendapunten gaan van strategisch naar praktisch en Tanja heeft overzicht, praat mee, luistert aandachtig en grijpt in als een discussie de focus verliest. Een ervaren bestuurder, dat voel je aan alles.

Lees verder

Hé Jan, kom binnen

22-09-2020

“Ach, die waait niet weg, hij zit aan een kant vast.” De reactie van een cliënt als ik hem erop wijs dat de rits van zijn broek open staat. Geen speld tussen te krijgen, inderdaad. “Niet achter de vrouwtjes aan he” roept hij als ik hem even later gedag zeg. Mijn antwoord - jazeker wel - brengt een brede lach op zijn gezicht. Als ik buiten mijn fiets van het slot haal kijk ik nog een keer naar binnen en steek mijn hand op. Geen reactie. Meneer zit aan de eettafel en staart met een lege blik voor zich uit.

Lees verder

Rust roest!

16-09-2020

“Heb je vis gegeten? ... “Er groeien graten uit je gezicht.” Hij maakte de grap breekbaar lachend, doelend op mijn stoppelbaard. Toen ik een kwartiertje eerder binnenkwam lag deze cliënt trillend van de kou en totaal verward onder een dekentje op de bank. Vanochtend op kantoor was hij onderwerp van gesprek. “Ach, die mijnheer”, zegt Tamara. “Eigenlijk kan hij niet meer alleen wonen.”

Lees verder