We zijn er graag vroeg bij

13-10-2020

“Het is heel mooi als het lukt om bij iemand in de belevingswereld te komen, in het nog denkende brein, dan heb je fantastische gesprekken. Over hoe iemand vroeger was en wat hij of zij allemaal heeft gedaan.” Wilrieke Wildeman is sinds een jaar casemanager dementie bij Libertas Leiden. Ik wil graag meer weten over haar functie, daarom hebben we na afloop van mijn ochtenddienst afgesproken in Het Gebouw, de thuisbasis van wijkteam centrum. We gaan beneden zitten, in het openbare gedeelte. Het is rustig, nu met corona. Tijdens de eerst coronagolf heeft Wilrieke vooral thuis gewerkt en nu weer.

ik bel heel wat af

“Zo lastig! Ik mis het contact met de thuiszorgteams en de cliënten. Ik bel heel wat af, maar je mist de - bij mensen met dementie juist zo belangrijke - non-verbale communicatie.” Communiceren, Wilrieke weet waar ze over praat. Ze heeft gewerkt als centralist (ambulance en brandweer), verpleegkundige in de psychiatrie en 10 jaar als adviseur informele zorg bij EVA. “Mantelzorgondersteuning, inzet van vrijwilligers én het begeleiden en scholen van beroepskrachten.” Aan haar huidige baan bij Libertas Leiden is Wilrieke een jaar geleden begonnen, samen met collega Laura Methorst.

spin in het web

“We zijn met z'n drieën, Marijke Verbiest doet dit werk al jaren. We hebben Leiden in drieën verdeeld. Mijn werkterrein is De Kooi, Centrum, Merenwijk en de Parelvissers. Ik heb heel bewust voor deze functie gekozen. Dementie is volksziekte nummer 1, dan is het mooi als je iets voor deze mensen en hun naasten kunt betekenen.” Als casemanager dementie is Wilrieke de spreekwoordelijke spin in het web. Huisartsen doen de verwijzing en cliënten kunnen kiezen voor een zorgorganisatie zoals Libertas. “We zijn er graag vroeg bij, als de cliënt zich nog prima kan redden. Dat geeft ons de kans om een band op te bouwen, dan kennen we elkaar als het minder gaat.”

toekomst en het levenseinde

“We blijven de client volgen, hebben contact met mantelzorgers. Als we het signaal krijgen dat er hulp nodig is, wordt er in overleg hulp ingeschakeld. Mijn netwerk van zorgverleners en hulporganisaties is uiterst belangrijk, daar heb ik het eerste jaar hard aan gewerkt. Dementie kent vele verschijningsvormen en ieder mens is anders. Maatwerk leveren, dat is wat deze baan waardevol maakt. Vaak hebben we het tijdens het eerste gesprek met een cliënt al over grote levensvragen. Hoe zie je de toekomst en het levenseinde? Heftig, maar vaak het begin van een intense relatie.”

mooi en ingewikkeld

Ik ben er een beetje stil van, denk na over wat Wilrieke mij zojuist heeft verteld. Vooral dat laatste, de grote levensvragen. De toekomst en het levenseinde, hoe zou ik dat zelf willen? Ik heb er de laatste tijd veel over nagedacht en gelezen. Ma van Hugo Borst en Beginnen over het Einde van Henk Blanken. Mooi en ingewikkeld. Ik ben er nog niet uit, gelukkig kan ík er nog 'even' over nadenken en Wilrieke heeft mij De wondere wereld van dementie van Bob Verbraeck en Anneke van der Plaats als boekentip gegeven.

Meer verhalen over Libertas Leiden

Op mijn pad...

21-08-2021

“En nu Jan, wat ga je hierna doen?” Tot eind juli heb ik met veel plezier als Helpende Plus voor zorgorganisatie Libertas Leiden gewerkt. Acht maanden thuiszorg en vier maanden intramuraal. Een bijzondere ervaring, veel geleerd en mooi om voor mensen van waarde te kunnen zijn. Mijn volgende job? Geen idee, er komt vast weer een volgend avontuur op mijn pad... Heb je de gouden tip? Laat het me gerust weten. En ik ga natuurlijk door met schrijven. Over mensen, want zij maken het verschil.

Verstrikt in de spaken

15-06-2021

“Heb je nog tijd voor een kort verhaal?” Ik twijfel, voor Dirk is kort een relatief begrip. Maar zijn lach belooft veel, dus oké. “Ik ben vandaag met mijn scootmobiel en een vrouwelijke metgezel naar de Morspoort geweest. Daar hebben we op een terrasje iets gegeten en gedronken. Heerlijk! Lekker in het zonnetje!” Dirk lacht van oor tot oor. Mooi om te zien, in een eerder verhaal heb ik hem minder zonnig geportretteerd. “Ik ga door, ook al heb ik niet lang meer”, waren ongeveer zijn woorden.

Lees verder

Geen dag is hetzelfde...

12-06-2021

“Nee joh! Een beetje artrose, maar daar moet je niet over zeuren. Het gaat toch niet over, jammer dan.” Joke is mijn collega en werkt nu anderhalf jaar bij team Lage Mors van Libertas Leiden. Daarvoor? “Ook in de zorg, m'n hele leven. Stichting Steinmetz, Swetterhage, altijd hier in de omgeving. En Fokus Wonen, dat was heel leuk. Mensen van alle leeftijden met een fysieke beperking. Die mensen wonen zelfstandig en hebben een leven zoals iedereen. Ze werken, gaan naar de kroeg, enz.”

Lees verder

Heb je tijd voor een bakkie?

31-05-2021

“Je bent te laat!” gromt een notoire mopperpot als ik vijf minuten te laat binnenkom. Mijn antwoord - ik ben laat, de planning is slechts een indicatie - heeft niet het gewenste resultaat. Mopperen, ik begrijp het wel. Oud worden, van anderen afhankelijk zijn, is geen feestje en voor sommigen moeilijk te accepteren. Even diep ademhalen en vooruit met de geit. Wassen, aankleden en tot ziens. Fijne dag en tot de volgende keer!

Lees verder

Welterusten, slaap lekker

18-05-2021

“Dan ga je zeker ook over ons schrijven?" Nou, dat weet ik wel zeker, zeg ik lachend. Het is 18.00 uur zondagmiddag. Ik help mevrouw. Haar zoon en de visite drinken een biertje. Drie avonddiensten bij team Lage Mors, op zaterdag-, zondag- en maandagavond. Best pittig, ook omdat het leven overdag gewoon doorgaat. Maar leuk, avondzorg voelt anders. Cliënten zijn veel actiever, praten honderduit, hebben visite, kijken tv, puzzelen of poetsen zilver.

Lees verder