Twee hechtingen en een verstuikte enkel

12-08-2020

“Alleen als jij er ook een neemt.” Ze kijkt me bijna smekend aan. Even later eten we samen een ijsje. Mevrouw zittend op de rand van haar bed en ik staand daarnaast. Vijf minuten later kruipt ze tevreden en afgekoeld in bed. Ik spring op de fiets en ga richting mijn volgende adres. Het is een rustige avond, iedereen beweegt in het tempo van de hittegolf. Hoe anders was dat gisteravond...

Gisteravond begon mijn middag/avonddienst vergelijkbaar, warm en drukkend. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet. Dan, een berichtje in de app. Marja, mijn collega van vanavond, is gevallen met de fiets. Even later laat ze weten dat ze niet kan werken. Ik ben om 15.30 uur begonnen en haar dienst begint om 18.00 uur. De tussenliggende 2,5 uur heb ik de diensttelefoon, daarna draag ik die aan haar over. Gisteravond niet, dat heb ik geweten...

De diensttelefoon werd een hotline. De clienten van Marja moesten overgenomen worden, door mij én door Becky, een collega van een ander team. Overleggen. Wie doet wat, waar ben je nu, terug naar kantoor voor de ontbrekende sleutels. De diensttelefoon - een Samsung en ik ben al jaren de tevreden gebruiker van een iPhone - bleef maar gaan, onderweg op de fiets en bij cliënten.

Becky, Ramona (mijn achtervang en verantwoordelijk voor de planning) en naarmate de avond vorderde ook clienten. “Waar blijven jullie, duurt het nog lang?” Een cliënt had per ongeluk op automatisch terugbellen gedrukt. Haar naam verscheen zo'n tien keer op het scherm van de Samsung diensttelefoon. Het belangrijkste verschil met mijn iPhone: niet met je vinger tippen, maar vegen!

Tegelijkertijd bleven Ramona en Becky bellen op mijn iPhone én er verscheen een stroom aan berichten in de Libertas-app. Ik zeg het maar eerlijk, de Samsung diensttelefoon heb ik bijna in de Witte Singel ge... Gelukkig voelde Ramona de stemming op tijd aan en kwam met het voorstel om de diensttelefoon naar haar door te schakelen. Eindelijk rust en de focus op thuiszorg.

Vol op de pedalen, van adres naar adres. “Zo, jij bent laat!” Na mijn uitleg was er alle begrip. “Oh, wat vervelend. Hoe is 't met Marja, wat heeft ze?” Om ongeveer 00.30 uur plofte ik thuis in Haarlem op de bank. Een krankzinnige avond, maar gelukkig een incidentje. Marja? Die heeft twee hechtingen en een verstuikte enkel.

Meer verhalen over Libertas Leiden

Hé Jan, kom binnen

22-09-2020

“Ach, die waait niet weg, hij zit aan een kant vast.” De reactie van een cliënt als ik hem erop wijs dat de rits van zijn broek open staat. Geen speld tussen te krijgen, inderdaad. “Niet achter de vrouwtjes aan he” roept hij als ik hem even later gedag zeg. Mijn antwoord - jazeker wel - brengt een brede lach op zijn gezicht. Als ik buiten mijn fiets van het slot haal kijk ik nog een keer naar binnen en steek mijn hand op. Geen reactie. Meneer zit aan de eettafel en staart met een lege blik voor zich uit.

Lees verder

Rust roest!

16-09-2020

“Heb je vis gegeten? ... “Er groeien graten uit je gezicht.” Hij maakte de grap breekbaar lachend, doelend op mijn stoppelbaard. Toen ik een kwartiertje eerder binnenkwam lag deze cliënt trillend van de kou en totaal verward onder een dekentje op de bank. Vanochtend op kantoor was hij onderwerp van gesprek. “Ach, die mijnheer”, zegt Tamara. “Eigenlijk kan hij niet meer alleen wonen.”

Lees verder

Haar guilty pleasure?

08-09-2020

“Hoe oud denk je dat ik ben?” De man onder de douche stelt die vraag nadat ik hem een compliment heb gegeven. Een gevaarlijke vraag. 80, zeg ik voorzichtig. “Doe er maar 13 bij”, zegt hij trots. En terecht. Even eerder stond hij voorovergebogen zijn voeten te wassen. Er zijn dagen dat ik daar zelf moeite mee heb :-). Een smiley, want lachen heb ik veel gedaan tijdens mijn eerste dag bij wijkteam centrum.

Lees verder

Graag weer aan 't werk!

06-09-2020

“Horen jullie mij?” De Nationale Zorgklas, een online training via Zoom, is wennen voor zowel deelnemers als docenten. De training bestaat uit zeven modules, verspreidt over evenzoveel dagdelen. Nu, op woensdagmiddag, zijn we vrij en ruimschoots over de helft. Morgen nog twee modules: hospitality en ondersteuning bieden. In de afgelopen dagen heb ik de docenten Nanja en Jetske én de andere deelnemers steeds beter leren kennen.

Lees verder

Een kilo gemengde drop

28-08-2020

“Kijk, zonder brace!” Trots en blij tilt ze haar slaapshirt tot boven de knie. Sasja is 31, maar oogt jonger. Gevallen met de fiets, knieschijf gebroken, geopereerd en toen revalideren. Eerst in het ziekenhuis en sinds een week of zes thuis, met de hulp van twee fysiotherapeuten en de zorg van Libertas Leiden. “Ja, daar mag je zeker over schrijven. Ik ben zó blij met jullie! Met de hulp én het even niet alleen zijn.”

Lees verder