Schooljuf, dat was haar droombaan

19-04-2021

Hé Jan, m'n les is nog twee tellen bezig, is het goed als ik je zo terugbel?” Martine is mijn collega bij team Lage Mors én wijkverpleegkundige in opleiding. Ik heb haar een paar keer kort gesproken. Sommige collega's ken ik zelfs alleen van naam. Dat brengt thuiszorg met zich mee, je gaat alleen op pad en draait steeds andere diensten. Collega's zie je even op kantoor voor het begin van de ochtenddienst, soms onderweg of tijdens de online teambespreking. 

stoppen is geen optie

Korte gesprekken, vaak over werk. Jammer, daarom heb ik mijn collega's uitgenodigd voor een telefonisch interview. Ter kennismaking. Wie durft, was mijn vraag. Martine reageerde direct. “Ik durf wel hoor.” Vandaag om 12.00 uur hadden we een belafspraak. “Mijn opleiding? Hbo V, ik ben eerstejaars en de opleiding duurt 2,5 jaar. Of ik 'm af ga maken? Zeker! Stoppen is geen optie, dan moeten ze me er echt vanaf schoppen!” Martine neemt geen blad voor haar mond, dat heb ik de afgelopen weken bij team Lage Mors gemerkt.

een luie leerling

“Ik werk hier sinds september vorig jaar. Libertas heeft mij gevraagd, ik heb geen sollicitatiebrief geschreven.” Schooljuf, dat was haar droombaan, ze is zelfs aan de Pabo begonnen. “Maar ik was 20 en toen een luie leerling. De opleiding was pittig - veel leren - en er was een overschot aan onderwijzers. Na een tijdje dacht ik, waar ben ik mee bezig. Straks ben ik klaar en dan is er geen werk.” Via een tijdelijk baantje in de huishouding is Martine de zorg ingerold.

klinisch redeneren

“Werken en leren. Eerst Mbo V, niveau 3 en later niveau 4. Nu Hbo V, niveau 5, wijkverpleegkundige. Door corona volg ik de lessen online, vandaag klinisch redeneren. Geen probleem, klinisch redeneren heb ik de afgelopen jaren al zóveel gedaan.” Inmiddels is Martine 34 en heeft ze een berg aan ervaring. “En als ik het even niet weet, bel ik een collega-wijkverpleegkundige. Linda van der Hoeven bijvoorbeeld, daar kan ik het goed mee vinden. Het mooie van thuiszorg? Je bent een beetje eigen baas.”

een ingewikkeld verhaal

“Mijn werk? Intakegesprekken met nieuwe cliënten, zorgplannen opstellen, sturen op doelmatigheid bij bestaande cliënten en routes lopen, lekker op de fiets de wijk in.” Doelmatigheid, een terugkerend onderwerp. Ook tijdens de laatste online teambespreking. “Een ingewikkeld verhaal. Het komt erop neer dat we steeds kritisch moeten kijken naar het aantal per cliënt besteedde zorguren. Kan het doelmatiger? De zorgkosten stijgen en aan ons de taak om dat een beetje in de hand te houden...”

Meer verhalen over Libertas Leiden

Wondverzorging, dat vind ik het leukst

04-05-2021

“Kijk, m'n gordijnen hangen er nog.” Ik ben klaar bij een cliënt en hé, daar staat collega Roos aan de overkant van de straat. Tijd voor een praatje. De zon schijnt, we nemen even tijd voor een korte pauze. “Ik heb tot m'n dertiende in Lage Mors gewoond, in dat huis.” Roos wijst en inderdaad, de gordijnen hangen er nog. Niet lang meer, dan maakt het huis plaats voor een nieuwbouwwoning. Roos woont inmiddels op een andere plek in Leiden en binnenkort verhuist ze naar Katwijk.

Lees verder

Wat ben je laat!

11-04-2021

“Ik ga door, ook al heb ik niet lang meer.” Meneer is ongeneeslijk ziek en fysiek wordt het merkbaar minder. Tussen zijn oren is hij echter nog messscherp en duidelijk in wat hij wil. “Oh, en graag nog een kopje koffie. Met vier schepjes Nescafé, lekker én goed voor de stoelgang.” Even later sta ik buiten, klaar om naar de volgende cliënt te gaan. Geen tijd om na te denken. Een zieke collega, dus mijn route is met twee cliënten en ruim een uur uitgebreid.

Lees verder

Waterballet

06-04-2021

“Mien! Geef Jan effe een plastic zakkie! Voor z'n zadel, anders wordt z'n kont straks nat!” Tweede paasdag, mijn laatste van drie ochtenddiensten. Het regent, hagelt en waait. Maar goed nieuws, het zakje heb ik niet nodig gehad, ik ben droog gebleven. Zaterdag niet. Op mijn eerste adres mocht ik een cliënt helpen met douchen. Bij binnenkomst stond mevrouw al startklaar in de badkamer.

Lees verder

Oh, de melk is op

31-03-2021

“Hé Jan, je moet me echt even helpen, ik weet het niet meer...” Het is even voorbij half acht, meneer heeft zich gewassen en aangekleed. Nu staat hij voor me. Ik kijk: overhemd, broek, schoenen... Hé, zijn bretels ontbreken. Of nee, ze zitten onder zijn overhemd. Duidelijk voorbeeld van de verkeerde volgorde. We doen een paar stappen terug. Overhemd uit, bretels omlaag. En weer vooruit. Overhemd aan én in de broek, bretels omhoog. Zo goed? Nee, zijn trui moet er nog overheen.

Lees verder

Hoe heet nou toch die zanger...

22-03-2021

“Ik werkte op kantoor, bij een rederij. We mochten, als bedrijfsuitje, meevaren met een schip dat uit Zuid-Amerika kwam en van Rotterdam naar Hamburg ging. Zo heb ik mijn man ontmoet, hij was stuurman op dat schip. In Hamburg wilde hij ons niet alleen de stad in laten gaan. Te gevaarlijk voor vrouwen alleen. Hij ging mee en zo is het gekomen.” Ze lacht bij de herinnering. “Kijk, dat is 'm.”

Lees verder