Oh, zeg dat dan!

05-10-2020

“Wat zoeken we eigenlijk?” Ik moet echt moeite doen om niet in lachen uit te barsten. De nieuwe baxterrol, dat heb ik meneer ongeveer een half uur geleden verteld. Dementie is onvoorspelbaar, dus sinds die tijd heb ik het hele huis doorzocht. Koelkast plus vriesvak, het toilet, de prullenbak, alle kasten en kastjes, onder en in het bed, boven in de kledingkasten, de wasmand, echt overal heb ik gekeken. Op de voet gevolgd én geholpen door meneer.

spoorloos verdwenen

Niets gevonden. Als ik zijn vraag toch nog een keer beantwoord, reageert hij met “oh, zeg dat dan!” Vervolgens loopt hij steunend op zijn kruk naar het keukenkastje met daarop geplakt een briefje: hier liggen de medicijnen van meneer. Tja, nu dus niet. Ze zijn spoorloos verdwenen of door de apotheker niet afgeleverd. Ik bel collega Tamara om raad. Zij vraagt me de apotheek en huisarts nog even te bellen. Die staan in de Libertas-app, dat weet ik.

bij het rechte eind

“Maar”, zegt ze erbij, “het is weekend dus waarschijnlijk nemen ze de telefoon niet op.” En inderdaad, Tamara heeft het bij het rechte eind. Ik bel haar terug om dat met haar te delen. En gelukkig, ze neemt het probleem van me over. Ze gaat de dokterspost én de mentor van meneer bellen, die mogen het verder oplossen. Een dag later, bij een andere cliënt, zie ik het zakje met medicatie van de vorige avond nog op de baxterrol zitten. Die is mevrouw vergeten in te nemen.

een MIC-melding

Weer bel ik Tamara om raad. Haar antwoord is duidelijk. Eerst vraagt ze om welke medicatie het gaat en dan mag ik het zakje met medicatie weggooien. “Dat krijgt ze vanavond weer, dat kan geen kwaad. En je moet een MIC-melding doen.” Mijn eerste. Eerder - zo'n drie maanden geleden bij team Vogelvlucht - heeft een collega de online procedure aan mij uitgelegd. Terug op kantoor doe ik een poging.

de ideale baan

Ik kom een heel eind, maar uiteindelijk blijkt dat ik de juiste rechten niet heb om het dossier van mevrouw te openen. Weer brengt Tamara uitkomst. Werken in de thuiszorg, ik doe het nu ruim drie maanden en heb nog zoveel te leren. Over de procedures en protocollen, over dementie en andere ziektebeelden, over de medicatie, over... Te veel om op te noemen. Kortom, de ideale baan voor een nieuwsgierige verhalenverteller :-)

Meer verhalen over Libertas Leiden

Op mijn pad...

21-08-2021

“En nu Jan, wat ga je hierna doen?” Tot eind juli heb ik met veel plezier als Helpende Plus voor zorgorganisatie Libertas Leiden gewerkt. Acht maanden thuiszorg en vier maanden intramuraal. Een bijzondere ervaring, veel geleerd en mooi om voor mensen van waarde te kunnen zijn. Mijn volgende job? Geen idee, er komt vast weer een volgend avontuur op mijn pad... Heb je de gouden tip? Laat het me gerust weten. En ik ga natuurlijk door met schrijven. Over mensen, want zij maken het verschil.

Verstrikt in de spaken

15-06-2021

“Heb je nog tijd voor een kort verhaal?” Ik twijfel, voor Dirk is kort een relatief begrip. Maar zijn lach belooft veel, dus oké. “Ik ben vandaag met mijn scootmobiel en een vrouwelijke metgezel naar de Morspoort geweest. Daar hebben we op een terrasje iets gegeten en gedronken. Heerlijk! Lekker in het zonnetje!” Dirk lacht van oor tot oor. Mooi om te zien, in een eerder verhaal heb ik hem minder zonnig geportretteerd. “Ik ga door, ook al heb ik niet lang meer”, waren ongeveer zijn woorden.

Lees verder

Geen dag is hetzelfde...

12-06-2021

“Nee joh! Een beetje artrose, maar daar moet je niet over zeuren. Het gaat toch niet over, jammer dan.” Joke is mijn collega en werkt nu anderhalf jaar bij team Lage Mors van Libertas Leiden. Daarvoor? “Ook in de zorg, m'n hele leven. Stichting Steinmetz, Swetterhage, altijd hier in de omgeving. En Fokus Wonen, dat was heel leuk. Mensen van alle leeftijden met een fysieke beperking. Die mensen wonen zelfstandig en hebben een leven zoals iedereen. Ze werken, gaan naar de kroeg, enz.”

Lees verder

Heb je tijd voor een bakkie?

31-05-2021

“Je bent te laat!” gromt een notoire mopperpot als ik vijf minuten te laat binnenkom. Mijn antwoord - ik ben laat, de planning is slechts een indicatie - heeft niet het gewenste resultaat. Mopperen, ik begrijp het wel. Oud worden, van anderen afhankelijk zijn, is geen feestje en voor sommigen moeilijk te accepteren. Even diep ademhalen en vooruit met de geit. Wassen, aankleden en tot ziens. Fijne dag en tot de volgende keer!

Lees verder

Welterusten, slaap lekker

18-05-2021

“Dan ga je zeker ook over ons schrijven?" Nou, dat weet ik wel zeker, zeg ik lachend. Het is 18.00 uur zondagmiddag. Ik help mevrouw. Haar zoon en de visite drinken een biertje. Drie avonddiensten bij team Lage Mors, op zaterdag-, zondag- en maandagavond. Best pittig, ook omdat het leven overdag gewoon doorgaat. Maar leuk, avondzorg voelt anders. Cliënten zijn veel actiever, praten honderduit, hebben visite, kijken tv, puzzelen of poetsen zilver.

Lees verder