Ja, bingo!

03-02-2021

“Auw, sekreet! Je doet me pijn! Dat doe je expres he, je vindt het fijn!” Per 1 februari werk ik een etage hoger. Ook PG, maar qua beleving een wereld van verschil. Andere collega's én andere bewoners. Zoals deze mevrouw, ze scheldt collega Noa de huid vol als ze met een actieve tillift van bed naar rolstoel wordt getransporteerd. Onderweg wordt ze uiterst voorzichtig en zorgvuldig uitgekleed, gewassen en weer aangekleed. Ik sta erbij, help waar mogelijk en voel constant de scherpe blik van mevrouw op me gericht.

samen lachen

“Klerelijer!” Bij het aantrekken van haar trui ben ik aan de beurt. Even later zit mevrouw keurig aangekleed in haar rolstoel. Met een druppel aan haar neus bladert ze in de huiskamer door een stapel tijdschriften. Als collega Mariska in de stoel naast haar gaat zitten voor een praatje, kijkt ze geïrriteerd. “Ik lees graag alleen!” Toch heeft ze even later een lach op haar gezicht. Mooi. Hoe krijg je mensen zover dat ze zich prettig voelen. Een praatje maken, samen lachen of naar de vissen in het aquarium kijken.

een Linotype zetmachine

Welke vindt u het mooist? “Die grote, met die zwarte streep.” Met een trillende hand wijst meneer naar de grootste vis. Zilverkleurig met - inderdaad - een zwarte streep. Even later kom ik erachter dat twee collega's dezelfde vraag hebben gesteld. Wat ze niet weten is dat meneer vroeger aan een Linotype zetmachine heeft gewerkt. Hij reageert blij verrast als ik een plaatje van de zetmachine op mijn iPhone tover. “Ja, die!” Snel daarna is zijn aandacht weer terug bij de vissen.

moederziel alleen

Na de lunch is het tijd voor de activiteitenbegeleider. “Het is tien voor twee, waar blijft Jeroen?” Gisteren heeft hij met een aantal bewoners geschilderd. En vandaag? “Ik hoop bloemschikken...” Mevrouw zit moederziel alleen, aan de tafel waar ze meestal met andere dames zit. “Waar blijft hij nou?” Even navragen leert dat Jeroen met de andere tafeldames naar de bingo is, in het restaurant op de begane grond. Mevrouw houdt niet van spelletjes, dus waarschijnlijk hebben ze haar daarom alleen aan tafel achtergelaten.

shampoo en een fles bodymilk

“Oh leuk!” Ze reageert verrassend enthousiast als ik haar vertel waar Jeroen en de dames zijn. Noa belt naar beneden of er nog een plaatsje vrij is en een half uurtje later zit ik schuin achter haar in het restaurant. “Ja, bingo!” Ze heeft prijs, shampoo en een fles bodymilk. Terug op haar kamer, krijg ik de prijs aangeboden. “Bedankt, ik vond het gezellig met u. Hier, alstublieft. Voor uw vrouw of vriendin.” Lief natuurlijk. Maar nee hoor mevrouw, dat hoeft echt niet.

Meer verhalen over Libertas Leiden

Hé, zijn baard is weg

24-02-2021

“Hoe heb je je eigenlijk in leven gehouden op dat booreiland?” Tijdens mijn vorige avonddienst keken twee vrouwelijke bewoners zoals elke avond naar Goede tijden Slechte Tijden. De vraag werd Ludo gesteld door Janine. Toen had Ludo een volle baard en gisteravond was ie compleet verdwenen. Mijn uitroep - hé, zijn baard is weg - deed de dames verbaasd opkijken. Baard? Ze hadden geen idee. Ze kijken iedere avond en zijn de vorige aflevering totaal vergeten. Toch hebben de bewoners herinneringen.

Lees verder

De Kolfmakersteeg toch?

19-02-2021

“Hé, slingers. Is er iemand jarig ofzo?” Onbegrijpelijk! De vrouw die tijdens het carnavalsfeest de pannen van het dak heeft gedanst is dat een dag later totaal vergeten. “Carnaval? Gedanst? Ik? Nee hoor, daar hou ik echt niet van.” Wel dus, ze moest eens weten... Een paar dagen eerder heb ik haar op Google Maps de Kolfmakersteeg en omgeving laten zien. Daar heeft ze in haar jeugd gewoond. “Eerst een bovenwoning op nummer 11 en later een heel huis op nummer 14.”

Lees verder

Hoe ga jij?

17-02-2021

“Léooooo, je bent vannacht weer dronken geweest, je ging me daar tekeer als een beest!” Het is inmiddels half vier 's middags en het carnavalsfeest op de psychogeriatrische afdeling is het hoogtepunt al even gepasseerd. Of toch niet... Bij dit liedje veert het feestnummer van de afdeling nog een keer op en zingt weer luidkeels mee, “Léooooo...” Even, dan is echt mooi geweest. En dat was 't, een geweldig feest!

Lees verder

Hoogtepunt is het voetbalspel

14-02-2021

“Kijk, daar boven je hoofd! Daar komen er nog twee! Zo, dat is een grote! Ja, daar gaan ze!” Mevrouw doet enthousiast verslag van wat buiten voorbij vliegt, fietst, wandelt en rijdt. Ze zit voor het raam van de tweede etage van woonzorgcentrum Rijn en Vliet en heeft vrij uitzicht. Op de Churchillaan én de wijde omgeving. Mevrouw zit aan tafel met haar vriendinnen, drie medebewoners van de afdeling PG. Zij zijn aan het live verslag gewend en reageren niet.

Lees verder

Een dvd van Swiebertje

08-02-2021

“Ach, je krijgt Jip en Janneke toch nooit goed in het netje!” De aardige mevrouw én bewoner van de afdeling PG wilde vanochtend geen bh aan en Noa deelt deze informatie tijdens de overdracht met haar collega's van de avonddienst. De reactie is duidelijk, geen probleem. Zo worden alle bewoners besproken. “Deze mevrouw wilde graag naar buiten, dat gaat als het straks beter weer wordt nog iets worden...” Ik was er zelf getuige van, ze sprak me aan, startklaar om op pad te gaan.

Lees verder