Ik ga naar huis!

15-03-2022

“Ik heb niet van die goeie relaties achter de rug, het is me allemaal een beetje aangevlogen. Maar nu heb ik een leuke vriendin. Ouder, maar ze ziet er vreselijk goed uit.” Dát is het leuke van werken in de zorg, de gesprekken met mensen. Collega's, bezoekers en vooral bewoners, mensen met een leven achter zich. Praten, luisteren én ontzorgen. Zoals de man die tijdens zijn eerste nacht op de afdeling revalidatie van Bornholm denkt dat hij in een hotel in België is.

zonder zijn vrouw

In België, zonder zijn vrouw. “Dat wil ik niet, we hebben ruim zestig jaar alles samen gedeeld. Ik wil naar huis.” Totaal verward komt hij de eetzaal binnen. Aangekleed, jas aan en zijn bagage in een tas gepropt. “Ik ga naar huis!” Het is zondagochtend, even na zeven uur. De man wordt op de voet gevolgd door verpleegkundige Gisla. “Jan, wil jij mijnheer een kopje koffie en een boterham geven. En misschien kan je hem een beetje geruststellen...” Die uitdaging neem ik graag aan.

Brussel, Antwerpen, Gent

België, leuk! Welke stad? Brussel, Antwerpen, Gent, mijnheer is er geweest. Met zijn vrouw, bij de herinnering verschijnt er een voorzichtige lach op zijn gezicht. Nu is ze thuis en hij zit hier. Geen hotel en niet in België, dat is hem inmiddels wel duidelijk. Even later, na een boterham en een kopje koffie, wijst hij naar buiten, “is dat de Van Heuven Goedhartlaan?”. Langzaam valt alles op zijn plek, waar hij woont, waarom hij hier is en wat hij vroeger heeft gedaan.

krachtvoer

We praten wat en even later gaat mijnheer terug naar zijn kamer. “Nog even slapen, dat heb ik vannacht niet veel gedaan.” Ik ga verder met het dekken van de tafels en het klaarzetten van het ontbijt. Brood, crackers, diverse soorten beleg en in de koelkast havermout- en griesmeelpap. Ideaal om aan te sterken, krachtvoer! “Hé Jan, ben je er weer!” Leuk, werken op de afdeling revalidatie van verpleeghuis Bornholm begint naar meer te smaken.

Meer verhalen over Afdeling revalidatie verpleeghuis Bornholm

Twee glazen cola en een banaan

18-05-2022

“Je zit hier. Dat is toch een verbetering. Gisteren lag je nog de hele dag op bed.” Een peptalk, verpakt in vermanende woorden, van de ene bewoner naar de andere. Het helpt. Even. 's Middags - tijdens mijn rondje langs de kamers met koffie, thee, appelsap, enzovoort - ligt de vermanend toegesproken bewoner verkrampt en zonder zichtbaar te ademen op bed. Hij zal toch niet... Als ik hem aanspreek steekt hij gelukkig een aarzelende duim op.

Lees verder

Twee verre neven

03-05-2022

“Complimenten. Precies goed. Niet te hard en niet te zacht.” Het is zondagochtend, ik heb eieren gekookt. Vier minuten, dat heb ik lang geleden van mijn moeder geleerd. Eten, voor de bewoners van de afdeling revalidatie een essentieel onderdeel van de dag. “Jan! Mag ik een beschuitje met echte boter en jam? Smeer het er maar lekker dik op hoor.” Mevrouw is 97 en weet precies wat ze lekker vindt.

Lees verder

Vannacht, als iedereen slaapt

21-04-2022

“Verdomme! Waarom gaat dat nou niet?!” Revalideren na een CVA, het gaat niet vanzelf. Simpele handelingen, zoals stroop op een cracker smeren, blijken opeens een enorme uitdaging. De frustratie spat er dan vanaf. Krachttermen, een schreeuw van woede, zorgcollega's die afgesnauwd worden, het hoort er allemaal bij. Maar ook tranen van vreugde als iets wat vroeger heel gewoon was en na een CVA ver weg leek, toch weer lukt.

Lees verder

Een laatste rondje door Bourtange

07-04-2022

“En dat is Badr Hari.” Naast me staat een vriendelijk lachende reus met volle baard, de schoonzoon van mijnheer. Zijn dochter luistert hoofdschuddend mee. Je ziet haar denken: ja, zo ken ik papa weer. Papa is een charmante Marokkaan, heeft graag mensen om zich heen. Niet iedereen, hij zoekt ze uit. “Kom maar hier zitten. Jan, mogen we een bakkie?” Als dank krijg ik een voorzichtige boks, onze vuisten zachtjes tegen elkaar.

Lees verder

Salsa dansend in de gang

28-03-2022

“Jan, dit geloof je niet!” Ik heb twee dagen late dienst, van 12.00 uur tot 20.30 uur. Zaterdag lag mijnheer nog uitgeput en herstellend van corona in bed. Met moeite heb ik hem toen een schaaltje yoghurt gevoerd. Nu, zondagavond, komt hij - geholpen door verpleegkundige Gisla - in zijn rolstoel naar de huiskamer. Voor een boterham met smeerworst en koffie. Geen warme maaltijd, dat gaat nog niet.

Lees verder