Hoogtepunt is het voetbalspel

14-02-2021

“Kijk, daar boven je hoofd! Daar komen er nog twee! Zo, dat is een grote! Ja, daar gaan ze!” Mevrouw doet enthousiast verslag van wat buiten voorbij vliegt, fietst, wandelt en rijdt. Ze zit voor het raam van de tweede etage van woonzorgcentrum Rijn en Vliet en heeft vrij uitzicht. Op de Churchillaan én de wijde omgeving. Mevrouw zit aan tafel met haar vriendinnen, drie medebewoners van de afdeling PG. Zij zijn aan het live verslag gewend en reageren niet.

een oplettend strenge blik

Nou ja, soms. Dan kijken ze elkaar licht geïrriteerd aan, “wat bedoelt ze nou?” Mevrouw - de verslaggever - is zwemlerares geweest, mijn collega Francisca heeft nog les van haar gehad. Als ze niet voor het raam zit, staat haar rolstoel op een strategische positie vanwaar ze de hele afdeling kan overzien, zoals vroeger in het zwembad. Daar zit ze, armen over elkaar met een oplettend strenge blik. Streng, totdat ze oogcontact maakt. Dan steekt ze met een stralende lach haar hand op.

op tafel geprojecteerd

De bewoners van de afdeling PG op de tweede etage, het is een bijzonder gezelschap. Mensen met totaal verschillende karakters, dat blijkt nog eens als collega Anita de Tovertafel aanzet. Vanuit een boven de tafel hangende projector worden er spelletjes op tafel geprojecteerd. Woordspelletjes, cijferspelletjes, enz. De deelnemende bewoners kunnen de vragen beantwoorden door met hun hand of vingers op het juiste antwoord te slaan of tikken.

superieure lach

Dat verschil - hand of vingers, slaan of tikken - zegt veel over de spelbeleving van de deelnemers. De eerste kijkt de kat uit de boom, fluistert gereserveerd het antwoord en doet verder niet mee. De tweede reageert impulsief, slaat hard op tafel zonder een idee te hebben van het juiste antwoord. De derde reageert met een korte venijnige tik en een superieure lach op haar gezicht. De vierde geeft commentaar op de rest en slaat of tikt alleen op een antwoord als ze 100% zeker is.

even bijkomen

De winnaar? Bewoner drie, met ruime voorsprong. Hoogtepunt is het voetbalspel. Iedereen tikt of slaat vrolijk mee en de geprojecteerde bal schiet in het rond. Goal! De eindstand en wie er gewonnen heeft? Geen idee. Het was vooral een vrolijke boel. Een uurtje ongeveer, dan vinden de bewoners het mooi geweest. Even bijkomen, hoogste tijd voor een middagdutje. Werken op de afdeling PG heeft een totaal andere intensiteit dan somatiek of thuiszorg. Meer mentaal, hoe krijg je bewoners mee...

Meer verhalen over Libertas Leiden

Hé, zijn baard is weg

24-02-2021

“Hoe heb je je eigenlijk in leven gehouden op dat booreiland?” Tijdens mijn vorige avonddienst keken twee vrouwelijke bewoners zoals elke avond naar Goede tijden Slechte Tijden. De vraag werd Ludo gesteld door Janine. Toen had Ludo een volle baard en gisteravond was ie compleet verdwenen. Mijn uitroep - hé, zijn baard is weg - deed de dames verbaasd opkijken. Baard? Ze hadden geen idee. Ze kijken iedere avond en zijn de vorige aflevering totaal vergeten. Toch hebben de bewoners herinneringen.

Lees verder

De Kolfmakersteeg toch?

19-02-2021

“Hé, slingers. Is er iemand jarig ofzo?” Onbegrijpelijk! De vrouw die tijdens het carnavalsfeest de pannen van het dak heeft gedanst is dat een dag later totaal vergeten. “Carnaval? Gedanst? Ik? Nee hoor, daar hou ik echt niet van.” Wel dus, ze moest eens weten... Een paar dagen eerder heb ik haar op Google Maps de Kolfmakersteeg en omgeving laten zien. Daar heeft ze in haar jeugd gewoond. “Eerst een bovenwoning op nummer 11 en later een heel huis op nummer 14.”

Lees verder

Hoe ga jij?

17-02-2021

“Léooooo, je bent vannacht weer dronken geweest, je ging me daar tekeer als een beest!” Het is inmiddels half vier 's middags en het carnavalsfeest op de psychogeriatrische afdeling is het hoogtepunt al even gepasseerd. Of toch niet... Bij dit liedje veert het feestnummer van de afdeling nog een keer op en zingt weer luidkeels mee, “Léooooo...” Even, dan is echt mooi geweest. En dat was 't, een geweldig feest!

Lees verder

Een dvd van Swiebertje

08-02-2021

“Ach, je krijgt Jip en Janneke toch nooit goed in het netje!” De aardige mevrouw én bewoner van de afdeling PG wilde vanochtend geen bh aan en Noa deelt deze informatie tijdens de overdracht met haar collega's van de avonddienst. De reactie is duidelijk, geen probleem. Zo worden alle bewoners besproken. “Deze mevrouw wilde graag naar buiten, dat gaat als het straks beter weer wordt nog iets worden...” Ik was er zelf getuige van, ze sprak me aan, startklaar om op pad te gaan.

Lees verder

Ja, bingo!

03-02-2021

“Auw, sekreet! Je doet me pijn! Dat doe je expres he, je vindt het fijn!” Per 1 februari werk ik een etage hoger. Ook PG, maar qua beleving een wereld van verschil. Andere collega's én andere bewoners. Zoals deze mevrouw, ze scheldt collega Noa de huid vol als ze met een actieve tillift van bed naar rolstoel wordt getransporteerd. Onderweg wordt ze uiterst voorzichtig en zorgvuldig uitgekleed, gewassen en weer aangekleed. Ik sta erbij, help waar mogelijk en voel constant de scherpe blik van mevrouw op me gericht.

Lees verder