Hoe ga jij?

17-02-2021

“Léooooo, je bent vannacht weer dronken geweest, je ging me daar tekeer als een beest!” Het is inmiddels half vier 's middags en het carnavalsfeest op de psychogeriatrische afdeling is het hoogtepunt al even gepasseerd. Of toch niet... Bij dit liedje veert het feestnummer van de afdeling nog een keer op en zingt weer luidkeels mee, “Léooooo...” Even, dan is echt mooi geweest. En dat was 't, een geweldig feest!

ballonnen en slingers

's Ochtends was de vrolijke spanning al voelbaar. Ook door de tassen met verkleedkleren, ballonnen en slingers. Meegenomen door Noa en Bo, de bedenkers en gangmakers. Wat een lol! “Hoe ga jij?” Bo als hippie, Noa als kanariepiet en de andere collega's konden kiezen. Maar eerst ballonnen en slingers ophangen. De bewoners keken bevreemd om zich heen. “Wat gaat er gebeuren, wie is er jarig vandaag?”

rood met witte stippen

Niemand, we gaan carnaval vieren! De reactie was afwachtend, met uitzondering van die ene mevrouw, die was duidelijk in voor een feestje. Haar gezicht staat al een leven lang op ondeugend, Leef van Dré Hazes is voor haar geschreven. Als we na de lunch verkleed de afdeling opkomen staat ze vooraan om even later met een rood met witte stippen petticoat rond te hossen.

uit haar vogelpak gescheurd

Luid zingend en dansend, zo vrolijk dat de andere bewoners vanzelf volgen. Niet allemaal. Die genieten vanuit hun rolstoel of stilletjes op de achtergrond. Wat volgt is een dolle boel. Miranda springt vrolijk rond, Bo swingt losjes in de heupen, de stagiaires Charlene en Tirza dansen vrolijk mee en Noa is vrolijk in het rond springend en struikelend uit haar vogelpak gescheurd. Alles om de bewoners mee te krijgen.

oversized bril

En geloof me, dat is gelukt! Bijzonder om te zien, wat muziek en vrolijkheid met mensen doet. De benen van de mevrouw die normaal gesproken stilletjes in haar rolstoel zit bewegen nu op de maat van de muziek. Bij een andere bewoner verschijnt een brede lach op haar gezicht als Noa haar struikelkunstje doet. Die aardige meneer zwaait vanuit zijn rolstoel mee en heeft een oversized bril met goudkleurig montuur op zijn neus.

zelfs met de vogeltjesdans

“Over mijn eigen bril, dan kan ik het goed zien!” Wat een lol! De mevrouw die vanochtend nog afwachtend kritisch was doet nu vrolijk mee, zelfs met de vogeltjesdans. Ze draagt eenzelfde petticoat als de andere mevrouw en tussen twee carnavalskrakers zie ik ze gezellig babbelen. Even zijn ze weer zoals ze vroeger waarschijnlijk zijn geweest. Met mijn oranje beremuts, bloemenkrans en spiegelende bril kom ik ogen te kort!

Meer verhalen over Libertas Leiden

Hé, zijn baard is weg

24-02-2021

“Hoe heb je je eigenlijk in leven gehouden op dat booreiland?” Tijdens mijn vorige avonddienst keken twee vrouwelijke bewoners zoals elke avond naar Goede tijden Slechte Tijden. De vraag werd Ludo gesteld door Janine. Toen had Ludo een volle baard en gisteravond was ie compleet verdwenen. Mijn uitroep - hé, zijn baard is weg - deed de dames verbaasd opkijken. Baard? Ze hadden geen idee. Ze kijken iedere avond en zijn de vorige aflevering totaal vergeten. Toch hebben de bewoners herinneringen.

Lees verder

De Kolfmakersteeg toch?

19-02-2021

“Hé, slingers. Is er iemand jarig ofzo?” Onbegrijpelijk! De vrouw die tijdens het carnavalsfeest de pannen van het dak heeft gedanst is dat een dag later totaal vergeten. “Carnaval? Gedanst? Ik? Nee hoor, daar hou ik echt niet van.” Wel dus, ze moest eens weten... Een paar dagen eerder heb ik haar op Google Maps de Kolfmakersteeg en omgeving laten zien. Daar heeft ze in haar jeugd gewoond. “Eerst een bovenwoning op nummer 11 en later een heel huis op nummer 14.”

Lees verder

Hoogtepunt is het voetbalspel

14-02-2021

“Kijk, daar boven je hoofd! Daar komen er nog twee! Zo, dat is een grote! Ja, daar gaan ze!” Mevrouw doet enthousiast verslag van wat buiten voorbij vliegt, fietst, wandelt en rijdt. Ze zit voor het raam van de tweede etage van woonzorgcentrum Rijn en Vliet en heeft vrij uitzicht. Op de Churchillaan én de wijde omgeving. Mevrouw zit aan tafel met haar vriendinnen, drie medebewoners van de afdeling PG. Zij zijn aan het live verslag gewend en reageren niet.

Lees verder

Een dvd van Swiebertje

08-02-2021

“Ach, je krijgt Jip en Janneke toch nooit goed in het netje!” De aardige mevrouw én bewoner van de afdeling PG wilde vanochtend geen bh aan en Noa deelt deze informatie tijdens de overdracht met haar collega's van de avonddienst. De reactie is duidelijk, geen probleem. Zo worden alle bewoners besproken. “Deze mevrouw wilde graag naar buiten, dat gaat als het straks beter weer wordt nog iets worden...” Ik was er zelf getuige van, ze sprak me aan, startklaar om op pad te gaan.

Lees verder

Ja, bingo!

03-02-2021

“Auw, sekreet! Je doet me pijn! Dat doe je expres he, je vindt het fijn!” Per 1 februari werk ik een etage hoger. Ook PG, maar qua beleving een wereld van verschil. Andere collega's én andere bewoners. Zoals deze mevrouw, ze scheldt collega Noa de huid vol als ze met een actieve tillift van bed naar rolstoel wordt getransporteerd. Onderweg wordt ze uiterst voorzichtig en zorgvuldig uitgekleed, gewassen en weer aangekleed. Ik sta erbij, help waar mogelijk en voel constant de scherpe blik van mevrouw op me gericht.

Lees verder