Een kilo gemengde drop

28-08-2020

“Kijk, zonder brace!” Trots en blij tilt ze haar slaapshirt tot boven de knie. Sasja is 31, maar oogt jonger. Gevallen met de fiets, knieschijf gebroken, geopereerd en toen revalideren. Eerst in het ziekenhuis en sinds een week of zes thuis, met de hulp van twee fysiotherapeuten en de zorg van Libertas Leiden. “Ja, daar mag je zeker over schrijven. Ik ben zó blij met jullie! Met de hulp én het even niet alleen zijn.”

Bij mijn eerste bezoek was ze volstrekt hulpeloos. Knie in het gips en elke beweging was pijnlijk. Nu kan Sasja haar sokken weer aantrekken. Een mijlpaal op mijn laatste dag bij team Vogelvlucht. Bijna symbolisch :-). “Eergisteren is de fysiotherapeut geweest. Een van de twee, volgens mij spelen ze good cop/bad cop. De bad cop heeft me pijn gedaan, maar nu kan ik wel m'n knie weer tot 60 graden buigen.”

Vandaag komt de good cop, ze kijkt er reikhalzend naar uit. “Gewoon een lekkere massage, heerlijk!” Na het douchen en aankleden nemen wij afscheid. Op weg naar kantoor stop ik bij Jamin en scoor een kilo gemengde drop. Voor mijn collega's bij team Vogelvlucht, als afscheid én om ze te bedanken voor de afgelopen maanden. Want wat heb ik veel geleerd! In de praktijk en via de training medicatie verstrekken.

Door die training mag ik nu een + achter helpende plaatsen. Eerst een online toets, met een score van 81,08% en daarna in de praktijk getoetst door Ramona. “Je krijgt een 8. Een 10 geef ik nooit, dat zou betekenen dat je bent uitgeleerd. Ik doe dit werk nu 15 jaar en leer nog iedere dag. Iedere mens is anders en heeft een andere zorgvraag. Dat is wat dit werk zo mooi maakt, en dan het liefst de palliatieve zorg.”

Mooi Ramona en bedankt! De komende week neem ik deel aan de Nationale Zorgklas, een online training via Zoom van 4 tot 7 dagdelen. Achter m'n laptop in plaats van op de fiets. Daarna verhuis ik naar team centrum van Libertas Leiden. Een wijk met nieuwe straatnamen, nieuwe collega's én andere cliënten. Leuk, maar ook lastig om de mensen - clienten en collega's - bij team Vogelvlucht los te laten...

Meer verhalen over Libertas Leiden

Verstrikt in de spaken

15-06-2021

“Heb je nog tijd voor een kort verhaal?” Ik twijfel, voor Dirk is kort een relatief begrip. Maar zijn lach belooft veel, dus oké. “Ik ben vandaag met mijn scootmobiel en een vrouwelijke metgezel naar de Morspoort geweest. Daar hebben we op een terrasje iets gegeten en gedronken. Heerlijk! Lekker in het zonnetje!” Dirk lacht van oor tot oor. Mooi om te zien, in een eerder verhaal heb ik hem minder zonnig geportretteerd. “Ik ga door, ook al heb ik niet lang meer”, waren ongeveer zijn woorden.

Lees verder

Geen dag is hetzelfde...

12-06-2021

“Nee joh! Een beetje artrose, maar daar moet je niet over zeuren. Het gaat toch niet over, jammer dan.” Joke is mijn collega en werkt nu anderhalf jaar bij team Lage Mors van Libertas Leiden. Daarvoor? “Ook in de zorg, m'n hele leven. Stichting Steinmetz, Swetterhage, altijd hier in de omgeving. En Fokus Wonen, dat was heel leuk. Mensen van alle leeftijden met een fysieke beperking. Die mensen wonen zelfstandig en hebben een leven zoals iedereen. Ze werken, gaan naar de kroeg, enz.”

Lees verder

Heb je tijd voor een bakkie?

31-05-2021

“Je bent te laat!” gromt een notoire mopperpot als ik vijf minuten te laat binnenkom. Mijn antwoord - ik ben laat, de planning is slechts een indicatie - heeft niet het gewenste resultaat. Mopperen, ik begrijp het wel. Oud worden, van anderen afhankelijk zijn, is geen feestje en voor sommigen moeilijk te accepteren. Even diep ademhalen en vooruit met de geit. Wassen, aankleden en tot ziens. Fijne dag en tot de volgende keer!

Lees verder

Welterusten, slaap lekker

18-05-2021

“Dan ga je zeker ook over ons schrijven?" Nou, dat weet ik wel zeker, zeg ik lachend. Het is 18.00 uur zondagmiddag. Ik help mevrouw. Haar zoon en de visite drinken een biertje. Drie avonddiensten bij team Lage Mors, op zaterdag-, zondag- en maandagavond. Best pittig, ook omdat het leven overdag gewoon doorgaat. Maar leuk, avondzorg voelt anders. Cliënten zijn veel actiever, praten honderduit, hebben visite, kijken tv, puzzelen of poetsen zilver.

Lees verder

Wondverzorging, dat vind ik het leukst

04-05-2021

“Kijk, m'n gordijnen hangen er nog.” Ik ben klaar bij een cliënt en hé, daar staat collega Roos aan de overkant van de straat. Tijd voor een praatje. De zon schijnt, we nemen even tijd voor een korte pauze. “Ik heb tot m'n dertiende in Lage Mors gewoond, in dat huis.” Roos wijst en inderdaad, de gordijnen hangen er nog. Niet lang meer, dan maakt het huis plaats voor een nieuwbouwwoning. Roos woont inmiddels op een andere plek in Leiden en binnenkort verhuist ze naar Katwijk.

Lees verder