Duidelijk niet geschikt

26-07-2019

Het is hard werken bij Kraantje Lek, zeker met te grote schoenen aan m'n voeten. Het was woensdag 12.00 uur, bij aanvang van mijn dienst, +30 graden en stil op het terras. Slechts een paar tafeltjes bezet. Een mooi moment om Eva te vragen of er een handheld vrij is, dan kan ik een beetje oefenen met bestellingen opnemen. Na een korte uitleg ga ik op pad...

en ja, het is me gelukt

Even later is het alle hens aan dek. Twee grote groepen op het voorterras! En onder druk presteer je het best, dus ik mag de bestellingen opnemen, op een scherm zo groot als m'n iPhone. Eerst het tafelnummer en daarna wijst het de weg vanzelf... En ja, het is me gelukt. Het bonnetje met warme en koude drankjes wordt in de bar uitgeprint en in de keuken verschijnen de bestelde lunchgerechten op drie grote schermen.

groen op het scherm

Een scherm aan de koude kant, een tweede scherm aan de kant waar de warme gerechten worden klaargemaakt en een derde scherm voor de bediening. Als de gerechten klaar staan, worden ze groen op het scherm voor de bediening. Klaar om mee te nemen. Afgelopen woensdag was het tijdens de lunch zo druk, dat Robbert en Marieke bij moesten springen. Robbert in de keuken en Marieke in de bediening. “Geen probleem natuurlijk, dat wisten we toen we Kraantje overnamen.”

meer iets voor een snackbar

“We zijn gegroeid van 40 naar 90 medewerkers en werken zelf meer op de achtergrond, althans dat is het streven... Maar van die 50 nieuwe medewerkers heeft het merendeel geen horeca-ervaring. Die moeten onze ervaren krachten eerst inwerken. En Kraantje Lek is geen Wapen van Kennemerland. Daar is het met deze hitte rustig op het terras. Het is aan alle kanten wennen, qua bezetting én aan de nieuwe omgeving.” Marieke blijft er vrolijk onder. “Dat buitenbord mag trouwens retour, dat is meer iets voor een snackbar. En nu ga ik er vandoor, de kinderen van de opvang halen. De administratie doe ik vanavond wel, als ze slapen.”

een maatje kleiner

Ik blijf nog even. Tot 18.00 uur, dan zit mijn dienst er op. Op het terras is het rustig, de twee grote groepen zijn naar huis. Ik help Kim met het inruimen van de wijnkelder en Leon laat nog even zien hoe je twee glazen Prosecco veilig naar hun bestemming brengt. Veel geleerd vandaag, ook over schoenen. Die heb ik een paar jaar geleden gekocht in Spanje. Te ver weg om ze voor een maatje kleiner te ruilen. Bij 'normaal' gebruik lopen ze best prettig. maar ze zijn duidelijk niet geschikt om bij een temperatuur van +30 over het terras te sjezen.