Als ik er maar niet uitrol...

27-01-2021

“Eigenheimers. Ik heb liever krieltjes, die schillen makkelijker.” Tegenover me zit een keurige dame. Even eerder vertelde ze haar levensverhaal. “Ik ging op m'n 15de werken, een administratieve functie.” Op haar 19de trouwde ze met haar chef. “Begonnen als een verstandshuwelijk, maar we zijn altijd heel gelukkig geweest.” Acht jaar geleden is haar man overleden en nu woont ze hier. Tijdens het vertellen van haar verhaal haperde ze een paar keer, wat ze wilde vertellen was ineens totaal verdwenen.

chocolademousse

Dus u bent getrouwd met uw chef? Mijn handreikingen hielpen haar weer op weg. Nu, tijdens het aardappelschillen, zijn de haperingen totaal verdwenen. Zou het de afleiding zijn? Mevrouw praat honderduit. Over haar huis met uitzicht, over werken bij het Leidse SHWJ én over krieltjes in plaats van eigenheimers. Na het avondeten - stamppot Chinese kool met hamlapjes en chocolademousse als nagerecht - help ik haar samen met collega Henneke naar bed.

dat mogen we niet

“Mag er een lichtje aanblijven?” Ze oogt klein in haar eenpersoonsbed. “Als ik er maar niet uitrol, ik ben een tweepersoonsbed gewend.” Ik stel voor om de zijkanten van het bed omhoog te doen, maar collega Henneke reageert beslist. “Dat mogen we niet. Dat is vrijheidsbeperking, daar moeten we eerst vergunning voor aanvragen.” Terug in de huiskamer vertelt de vrijgezel uit het vorige verhaal over zijn carrière als zanger. “In musicals. Ik dacht, ik ga het gewoon proberen. En wat denk je? Ik kon het!”

een mooi optreden

“Ze vragen me nog steeds en ik wil nog één keer optreden. In Amsterdam, Carré of het Concertgebouw. Ik denk volgende maand, de kaartjes zijn al uitverkocht.” Henneke begeleidt de vrijgezel naar bed en ik wens hem een mooi optreden. Een uurtje later liggen alle bewoners in bed, behalve de mevrouw die vroeger in een lingeriezaak heeft gewerkt. Ze kan haar rust niet vinden en loopt zonder rollator nog een beetje rond. “Riet, je karretje!” roept Ineke. Zij is verpleegkundige en werkt al 17 jaar bij Libertas.

Meer verhalen over Libertas Leiden

Hé, zijn baard is weg

24-02-2021

“Hoe heb je je eigenlijk in leven gehouden op dat booreiland?” Tijdens mijn vorige avonddienst keken twee vrouwelijke bewoners zoals elke avond naar Goede tijden Slechte Tijden. De vraag werd Ludo gesteld door Janine. Toen had Ludo een volle baard en gisteravond was ie compleet verdwenen. Mijn uitroep - hé, zijn baard is weg - deed de dames verbaasd opkijken. Baard? Ze hadden geen idee. Ze kijken iedere avond en zijn de vorige aflevering totaal vergeten. Toch hebben de bewoners herinneringen.

Lees verder

De Kolfmakersteeg toch?

19-02-2021

“Hé, slingers. Is er iemand jarig ofzo?” Onbegrijpelijk! De vrouw die tijdens het carnavalsfeest de pannen van het dak heeft gedanst is dat een dag later totaal vergeten. “Carnaval? Gedanst? Ik? Nee hoor, daar hou ik echt niet van.” Wel dus, ze moest eens weten... Een paar dagen eerder heb ik haar op Google Maps de Kolfmakersteeg en omgeving laten zien. Daar heeft ze in haar jeugd gewoond. “Eerst een bovenwoning op nummer 11 en later een heel huis op nummer 14.”

Lees verder

Hoe ga jij?

17-02-2021

“Léooooo, je bent vannacht weer dronken geweest, je ging me daar tekeer als een beest!” Het is inmiddels half vier 's middags en het carnavalsfeest op de psychogeriatrische afdeling is het hoogtepunt al even gepasseerd. Of toch niet... Bij dit liedje veert het feestnummer van de afdeling nog een keer op en zingt weer luidkeels mee, “Léooooo...” Even, dan is echt mooi geweest. En dat was 't, een geweldig feest!

Lees verder

Hoogtepunt is het voetbalspel

14-02-2021

“Kijk, daar boven je hoofd! Daar komen er nog twee! Zo, dat is een grote! Ja, daar gaan ze!” Mevrouw doet enthousiast verslag van wat buiten voorbij vliegt, fietst, wandelt en rijdt. Ze zit voor het raam van de tweede etage van woonzorgcentrum Rijn en Vliet en heeft vrij uitzicht. Op de Churchillaan én de wijde omgeving. Mevrouw zit aan tafel met haar vriendinnen, drie medebewoners van de afdeling PG. Zij zijn aan het live verslag gewend en reageren niet.

Lees verder

Een dvd van Swiebertje

08-02-2021

“Ach, je krijgt Jip en Janneke toch nooit goed in het netje!” De aardige mevrouw én bewoner van de afdeling PG wilde vanochtend geen bh aan en Noa deelt deze informatie tijdens de overdracht met haar collega's van de avonddienst. De reactie is duidelijk, geen probleem. Zo worden alle bewoners besproken. “Deze mevrouw wilde graag naar buiten, dat gaat als het straks beter weer wordt nog iets worden...” Ik was er zelf getuige van, ze sprak me aan, startklaar om op pad te gaan.

Lees verder